«Η Γερμανία δεν είναι, πλέον, ανταγωνιστική. Γινόμαστε φτωχότεροι, διότι δεν έχουμε ανάπτυξη »

Αν η ζωή κάνει κύκλους, η Οικονομία χαρακτηρίζεται από τα ανεβοκατεβάσματά της. Η Γερμανία σήμερα δεν θυμίζει σε τίποτα το χρυσό αστέρι της Ευρώπης της δεκαετίας του 2010, αφού διανύει τις τελευταίες ημέρες της ως βιομηχανική υπερδύναμη.


Αυτό εκτιμά το Bloomberg, επιχειρηματολογώντας ότι οι ακρογωνιαίοι λίθοι του γερμανικού βιομηχανικού μηχανισμού καταρρέουν σαν ντόμινο.


Ξεκινώντας με το κλείσιμο ενός εργοστασίου σωλήνων στο Ντίσελντορφ, ύστερα από μία πορεία 124 ετών, που σημαίνει ότι ξεπέρασε δύο Παγκόσμιους Πολέμους, αλλά σκόνταψε πάνω στις συνέπειες της ενεργειακής κρίσης, το αμερικανικό πρακτορείο ειδήσεων αναφέρεται στην πτώση της μεταποιητικής παραγωγής της χώρας και στη διάβρωση της ανταγωνιστικότητας, για να συμπεράνει ότι δεν υπάρχει, πλέον, ελπίδα για την παλιά ατμομηχανή της Ευρώπης.

Αυτό, ακριβώς, άλλωστε ήταν και το σχόλιο του Στέφεν Κλέμπερτ, διευθύνοντος συμβούλου της GEAAG, ενός προμηθευτή μηχανημάτων κατασκευής, που έχει τις ρίζες του στα τέλη του 1800, ο οποίος δηλώνει επίσης απαισιόδοξος για τα περιθώρια αναχαίτισης της όλης ζοφερής κατάστασης, αφού «θα έπρεπε να αλλάξουν πολλά πράγματα πολύ γρήγορα».

Σύμφωνα με το Bloomberg, τα θεμέλια της γερμανικής Βιομηχανίας πέφτουν το ένα μετά το άλλο σαν ντόμινο.

Οι ΗΠΑ απομακρύνονται από την Ευρώπη και προσπαθούν να ανταγωνιστούν με τους υπερατλαντικούς εταίρους τους στις κλιματικές επενδύσεις.

Η Κίνα μεγαλώνει ως αντίπαλος και σταματά να αγοράζει αφειδώς γερμανικά προϊόντα, όπως έκανε μέχρι πριν μερικά χρόνια.

Και πάλι όμως, το μεγαλύτερο καρφί στο φέρετρο που στριμώχτηκαν πολλές μεγάλες βιομηχανίες της Γερμανίας ήταν το τέλος των τεράστιων όγκων φθηνού φυσικού αερίου από τη Ρωσία.

Παράλληλα με την παγκόσμια αστάθεια που ξεκίνησε με τον Covid-19 και συνεχίστηκε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τον πόλεμο του Ισραήλ εναντίον της Χαμάς στη Γάζα, η πολιτική παράλυση του Βερολίνου διογκώνει τα χρόνια εσωτερικά προβλήματα, όπως οι παλιές υποδομές, η γήρανση του ανθρώπινου δυναμικού και η γραφειοκρατία.

Οι «ρωγμές», πλέον, είναι ευδιάκριτες και στο αλλοτινό ισχυρό εκπαιδευτικό σύστημα της Γερμανίας, λόγω χαμηλών επενδύσεων. Ενδεικτικό αυτού είναι ότι το ερευνητικό ινστιτούτο Ifo υπολογίζει ότι η μείωση των μαθηματικών δεξιοτήτων θα κοστίσει στην Οικονομία περίπου 14 τρισ. ευρώ σε παραγωγή μέχρι το τέλος του αιώνα.

«Η Γερμανία δεν είναι, πλέον, ανταγωνιστική. Γινόμαστε φτωχότεροι, διότι δεν έχουμε ανάπτυξη. Μένουμε πίσω», παραδέχονται ο υπουργός Οικονομικών της χώρας Κριστιάν Λίντνερ, από το κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP), και ο αντικαγκελάριος, υπουργός Οικονομίας, Ρόμπερτ Χάμπεκ από το κόμμα των Πρασίνων (Die Gruene).

Η εξασθένιση της βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας απειλεί να βυθίσει τη Γερμανία σε ένα καθοδικό σπιράλ, προειδοποίησε σχετικά στο αμερικανικό πρακτορείο η Μαρία Ρέτγκερ, επικεφαλής της Michelin για τη Βόρεια Ευρώπη.

Ήδη, η γαλλική εταιρία κατασκευής ελαστικών θα βάλει λουκέτο σε δύο από τα εργοστάσιά της στη Γερμανία και θα περιορίσει τις δραστηριότητές ενός τρίτου μέχρι το τέλος του 2025, μία δυσάρεστη εξέλιξη που θα επηρεάσει περισσότερους από 1.500 εργαζόμενους. Ανάλογα σχέδια έχει και η αμερικανική Goodyear για δύο εγκαταστάσεις της.

Η Μπούντεσμπανκ, πάντως, σε έκθεσή της εκτιμά ότι μία πτώση στη Μεταποίηση, η οποία αποτελεί το 20% της Οικονομίας της χώρας, δεν είναι ανησυχητική εάν είναι σταδιακή. Σε κάθε περίπτωση, μία τέτοια τάση μπορεί να οδηγήσει σε κλείσιμο πολλών εργοστασίων βασικών ειδών με χιλιάδες εργαζόμενους, στο πλαίσιο μίας Οικονομίας που παραμένει περίπου στάσιμη από το φθινόπωρο του 2019, και πλέον εισέρχεται σε μία τουλάχιστον 7ετή, περίοδο ισχνών αγελάδων, όπως έγραψε πριν από μερικές εβδομάδες η «Handelsblatt».

Το γεγονός ότι το Βερολίνο αδυνατεί να διατηρήσει σε ανταγωνιστικά επίπεδα την παραγωγή του, και ειδικά τις παραγγελίες στα εργοστάσια, καθυστερεί την ευρωπαϊκή ανάκαμψη και πλήττει τα κράτη του ανατολικού μπλοκ.

Απόδειξη αυτού είναι ότι το ΑΕΠ της Ρουμανίας συρρικνώθηκε κατά 0,4% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, διαψεύδοντας τις προσδοκίες για αύξηση, ενώ η ανάπτυξη παρέμεινε στάσιμη στην Ουγγαρία και την Πολωνία.

Οι φτωχές επιδόσεις των τριών από τις τέσσερις μεγαλύτερες Οικονομίες της περιοχής αποτελούν απόδειξη του πόσο ισχυρά συνδεδεμένες είναι με τη Γερμανία, που αποτελεί τον κύριο εμπορικό εταίρο τους, αφού αντιπροσωπεύει περίπου το ένα πέμπτο με το ένα τέταρτο των εξαγωγών τους.

Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα οι πληττόμενες Οικονομίες της Ανατολικής Ευρώπης να αναζητήσουν φέτος στήριξη στους εγχώριους καταναλωτές, που «ανακτούν τη δυναμική τους, καθώς η αύξηση των πραγματικών μισθών, η πτώση του πληθωρισμού και η νομισματική χαλάρωση προβλέπεται να στηρίξουν τις υψηλότερες δαπάνες των νοικοκυριών», σύμφωνα με τον Τζεράζ Κοτιάν, οικονομολόγο της Erste Group Bank AG με έδρα τη Βιέννη.

«Οι τάσεις στον τομέα του Λιανεμπορίου, καθώς και η βελτίωση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης, μας κάνουν να πιστεύουμε ότι οι δαπάνες των νοικοκυριών θα συμβάλουν θετικά στο ΑΕΠ φέτος», ήταν το σχόλιο της συναδέλφου του Καταρζίνα Ρεντάρζεσκβα, που πιστοποίησε ότι η άνοδος της ιδιωτικής κατανάλωσης εκλαμβάνεται ως βασικός μοχλός ανάπτυξης για το 2024.




https://www.vradini.gr